Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Ριβαρόλ (1753-1801)




5
Ο χρόνος είναι η όχθη του πνεύματος. Τα πάντα περνούν μπροστά του, όμως εμείς πιστεύουμε ότι περνάει εκείνος.



141
Το χειρότερο δυστύχημα που μπορεί να συμβεί στα άτομα, όπως και στους λαούς, είναι να θυμούνται έντονα τι ήσαν κάποτε και τι δεν μπορούν πια να είναι... Ο χρόνος είναι σαν το ποτάμι, δεν γυρίζει στην πηγή του.



39
Τα οράματα έχουν αλάθευτο ένστικτο: εμφανίζονται μονάχα σε όσους δεν μπορούν παρά να τα πιστέψουν.



72
Θα 'πρεπε να περιβάλει κανείς την τέχνη του στίχου με όσο το δυνατόν περισσότερα οχυρά και εμπόδια, για να μπορούν να τα περάσουν μονάχα όσοι έχουν φτερά.



212
Τα ίδια εκείνα μέσα, που κάνουν κάποιον ικανό να δημιουργήσει περιουσία, τον εμποδίζουν και να την απολαύσει.





Σημειώσεις: Ο πίνακας είναι του Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Οι αφορισμοί του Ριβαρόλ προέρχονται από την εξαιρετική σειρά των Στοχασμών των εκδόσεων Στιγμή, σε μετάφραση του Παναγιώτη Κονδύλη.

5 σχόλια:

Μύρων Κατσούνας είπε...

Όλη τα βιβλία της σειράς των αφορισμών της Στιγμής είναι ένα κι ένα!
Περιμένουμε, ερίτιμε συνναύτα, το κορφολόγημά σου από τους αφορισμούς του Λύχτενμπεργκ, ένθα παρεπιδημούν πλείστοι όσοι βιβλιοφιλικοί...

ναυτίλος είπε...

Αγαπητέ Μύρων, έχω ήδη αναρτήσει αφορισμούς του Λίχτενμπεργκ (από τους πιο αγαπημένους μου) και μάλιστα σε δύο δόσεις. Δεν έχεις παρά να πας δεξιά, στο ιστολόγιό μου, στα Θέματα (αλφαβητικά) και να πατήσεις στο "Λίχτενμπεργκ"...

ναυτίλος είπε...

Αριστερά... ήθελα να πω... στις μέρες μας όλα μπερδεύονται...

Μύρων Κατσούνας είπε...

Ζητώ συγγνώμη για τη βιαστική ματιά, μετ'επικλήσεως του ακόλουθου βιβλιοφιλικού λιχτενμπέργκειου αφορισμού:
12
Δεν τον χωρούσε πια η βιβλιοθήκη του, όπως όταν παχαίνουμε και δεν μας χωράει το γιλέκο μας. Γενικά, οι βιβλιοθήκες μπορεί να έρχονται στην ψυχή φαρδειές ή στενές.

ναυτίλος είπε...

Τέλειο !!!